نيست و ميدانى كه مرا بيگناه ميكشند ، جلاد بشنيد تفحص حال او نمود شمه از حال خود بگفت خبر بسلطان ابراهيم بردند او را امان داده نوازش فرمود و مرتبه حجابت داد و كسى را از اقرباى خود در نكاح او درآورد ] « 1 » . و چون سلطنت بمحمود بن ابراهيم « 2 » رسيد حسين را امارت غور داد ، و كارش بلند گشت ، و بعد از وى پسرش ابو القاسم علاء الدين حسن - چون دولت غزنويان به آخر رسيده بود - پادشاه شد . در شهور « 3 » [ سنهء خمس و اربعين و خمسايه لشكر كشيد و هرات بگرفت ، و او پادشاه كاردان نيكو اعتقاد بود ، هرات را دار الملك ساخت ، و شش سال سلطنت راند بعد از آن چنانچه معهود دور زمان است از تخت دولت بتختهء تابوت افتاد ، و در ] سنهء احدى و خمسين و خمسايه رحلت كرد ، پس ابو المظفر سيف الدين محمد بن علاء الدين حسن بن حسين بعد از پدر پادشاه شد ، و ملك غزنين را بعم‌زادهء خود « 4 » [ غياث الدين محمد ] مقرر داشت ، و بعد از سلطان سنجر بلخ را « 5 » نيز مستخلص كرده بعم‌زادهء ديگر محمد بن مسعود بن حسين ارزانى فرموده « 6 » ، لشكر عراق بجنگ او آمد ، « 7 » و سيف الدين محمد بمدد عم‌زاده بجنگ اقدام نمود « 8 » و كشته شد « 9 » در سنهء ثمان و خمسين و خمسايه ( هفت سال سلطنت راند بعد ازو عمزادهء وى ابو الفتح غياث الدين محمد سام ) سلطنت يافت و با غزان جنگ عظيم كرد و بسيارى از ايشان بكشت و بقاياى ايشان زنهار خواستند و التزام خراج نمودند ، غياث الدين محمد ايشان را زنهار داده عم‌زادهء خود محمد بن مسعود را بحكومت ايشان

--> ( 1 ) - تا اينجا از زيادات مج است . ( 2 ) - كذا در نسختان مج و مك و لى ظاهرا علاء الدوله مسعود بن ابراهيم . ( 3 ) - عبارت : [ سنهء خمس و اربعين و خمسايه لشكر كشيد . . . بتختهء تابوت افتاد ، و در ] از زيادات مج است . ( 4 ) - مج : غياث الدين محمد . مك : اين عبارت را ندارد . ( 5 ) - مك : بلخ را نيز مستخلص . مج : بلخ نيز مستخلص . ( 6 ) - مج : فرمود . مك : فرموده . ( 7 ) - مج : سيف . مك : و سيف . ( 8 ) - مج : و كشته . مك : كشته . ( 9 ) - از عبارت [ و در سنه ثمان و خمسين و خمسايه سلطنت يافت و باغزان ] . تا آخر چمن اول از روضهء هفتم نسخه مج داراى زيادات بسيار مىباشد و حوادث اواخر ايام سلطنت غوريان مبسوطا مذكور است ، و تمامى اين قسمت در نسخه مك در نهايت اختصار در ضمن چند سطر نوشته شده است .